Αλέξη, χάσαμε…

Αλέξη σου γράφει κάποιος που πίστεψε το πρόγραμμα και τα οράματα του ΣΥΡΙΖΑ προτού γίνει «μόδα». Όταν ήταν ακόμη ένα κόμμα του 3%. Ένα κόμμα που ανδρώθηκε μετά τα γεγονότα της Γένοβα που υποσχέθηκε κάτι καινούργιο στον χώρο της Αριστεράς. Μακριά από τη μούχλα του ΚΚΕ, μακριά από τον νεοσυντηριτισμό του τότε ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ...

Ένα κίνημα με πολλές διαφορετικές απόψεις, ένα κίνημα που μπορούσε να αφουγκραστεί την κοινωνία και τα προβλήματα των νέων κυρίως. Σε πίστεψα προτού καν έρθει το μνημόνιο και χωριστεί η χώρα σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς.

Πριν 4 χρόνια άρχισα να πιστεύω πως επιτέλους έφτασε η ώρα της Αριστεράς. Της Αριστεράς των αξιών, των θυσιών, της ιστορικής δικαίωσης, των αγώνων. Της Αριστεράς που μένει μακριά από στερεότυπα που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ βλέπει τη συμβαίνει στην πραγματικότητα και δεν ζει τη δική της ουτοπία.

Και σε στήριξα. Πραγματικά σε στήριξα. Τσακώθηκα με φίλους, γνωστούς, συγγενείς, ότι εσύ δεν είσαι ένα από τα ίδια. Ότι ένα αριστερό κίνημα δεν είναι ένα από τα ίδια. Ότι δεν μπορεί να είναι ένα από τα ίδια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ γιγαντώθηκε τα χρόνια του μνημονίου. Από ένα κόμμα του 3%, έφτασε σε 10πλασια ποσοστά. Δεν ήταν αριστεροί αυτοί που άρχιζαν να το στηρίζουν. Δεν με πείραζε. Άλλωστε στην κατάσταση που έχουμε φτάσει οι ιδεολογίες λίγη σημασία έχουν. Ο κόσμος πίστεψε στην ελπίδα. Αριστεροί, κεντρώοι, ακόμη και δεξιοί σε πίστεψαν. Φέρνεις κάτι το διαφορετικό. Τα κατάφερες και ταρακούνησες την Ευρώπη, βγήκες κυβέρνηση. Η πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα.

Πήγες στους νταβατζήδες μας με θάρρος, με θράσος. Δεν μπορώ να μην στο χρεώσω στα θετικά της πρώτης φοράς Αριστερά. Προσπάθησες να εφαρμόσεις το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Δεν μπορώ να μην στο αναγνωρίσω.

Επί 6 μήνες τα έβαλες με τα σκυλιά. Επί έξι μήνες όλη η συντηρητική Ευρώπη σαμποτάριζε κάθε προσπάθεια για συμφωνία. Το ξέρω, πρέπει να είμαι τυφλός για να μην το βλέπω.

Δεν κώλωσες και έκανες δημοψήφισμα. Και εκεί σου βγάζω το καπέλο. Ακόμη και αν το ερώτημα ήταν ασαφές και παραπλανητικό όπως αποδείχθηκε. Εκεί , αν και δεν έχω πειστεί ακόμη ή δεν θέλω, θα σου καταλογίσω ότι μας έριξες σε λούμπα.

Ο κόσμος ψήφισε ένα περήφανο ΟΧΙ κόντρα σε ντόπιους και ξένους νταβατζήδες. Ένα βροντόφωνο ΟΧΙ απέναντι στα κανάλια της διαφθοράς, απέναντι στο σάπιο και διεφθαρμένο κατεστημένο, απέναντι στην τρομοκρατία.

Τώρα λένε ότι δεν χάρηκες με αυτό το αποτέλεσμα. Δεν θέλω να το πιστέψω, δεν μπορώ να το πιστέψω. Συνεχίζω να πιστεύω ότι οι προθέσεις σου ήταν να πας και να τους το τρίψεις στη μούρη.

Στο πιο κρίσιμο eurogroup έκανες πίσω σύντροφε. Έκανες πίσω. Όλος ο κόσμος φώναζε ότι γίνεται πραξικόπημα στις Βρυξέλλες. ΟΛΟΣ ο πλανήτης. Εκεί έκανες λάθος σύντροφε. Εκεί έκανες ένα τεράστιο λάθος. Έπρεπε να βγεις από τη φάκα που σε έβαλαν. Έπρεπε να βγεις από εκείνο το κλουβί των βασανιστηρίων και να πεις σε όλο τον κόσμο τι συμβαίνει. Όλα τα ειδησεογραφικά πρακτορεία του πλανήτη ήταν εκεί. Έπρεπε να βγεις και να πεις ότι σου ζητούν να παραδώσεις τα κλειδιά της χώρας σου. Έπρεπε να βγεις και να πεις ότι σου ζητούν να παραχωρήσεις την εθνική κυριαρχία. ΕΠΡΕΠΕ να βγεις και να καταγγείλεις όλη την φασιστική νοοτροπία της γερμανικής Ευρώπης.

ΕΠΡΕΠΕ να φύγεις σύντροφε. Θα δημιουργούσες τέτοιο πανδαιμόνιο στην Ευρώπη που δεν θα τολμούσαν να σε πετάξουν εκτός ευρώ. Δεν θέλουν να μας πετάξουν εκτός ευρώ, θέλουν να μας τσακίσουν μέχρι το τελευταίο ευρώ.

Προτίμησες να μείνεις, να συνθηκολογήσεις. Να παρουσιάσεις σαν νίκη, μια τεράστια ήττα. Μια τεράστια συντριβή των όσων πρέσβευες, όχι τα τελευταία 5 χρόνια που έγινες μόδα, αλλά όσων πρέσβευε ο ΣΥΡΙΖΑ από την ημέρα που ιδρύθηκε. Μια Ευρώπη των αξιών και της αλληλεγγύης. Δεν έσκισες το μνημόνιο, δεν το κατάργησες με ένα νόμο, δεν τους χόρεψες πεντοζάλι, δεν βάρεσαν τα νταούλια τελικά.

Και γύρισες πίσω κύριε πρωθυπουργέ. Έτσι θα σε αποκαλώ πλέον. Κύριε Πρωθυπουργέ. Και γύρισες με ένα τρίτο μνημόνιο. Και προσπάθησες να μας πείσεις ότι το ψάρι είναι κρέας. Αυτό δεν αντέχεται ρε Αλέξη. Μάλλον συγγνώμη, κύριε Πρωθυπουργέ.

Βγες και πες, έντιμα και ωραία. Προσπάθησα, αυτό ήταν το καλύτερο που κατάφερα. Δεν γίνεται να λες ότι δεν είπα ποτέ ότι θα σκίσω τα μνημόνια. Πονάνε τα αυτιά μου.

Αλέξη,χάσαμε.

Χάσαμε τη μεγάλη ευκαιρία να δείξουμε σε όλους ότι η Αριστερά είναι το κάτι διαφορετικό, το κάτι καινούργιο.

Τους δώσαμε το δικαίωμα να κουνάνε το χέρι αυτοί που τόσα χρόνια σκύλευαν στο πτώμα του ελληνικού λαού. Χάσαμε την ευκαιρία να φέρουμε σε πρώτο πλάνο την αξιοκρατία, την τιμιότητα, το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς.

Αλέξη, έχασες ακόμη και αν στις επόμενες εκλογές πάρεις μεγαλύτερο ποσοστό.

Λοιδορούνται στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που είναι αντίθετοι με το νέο μνημόνιο. Που παραμένουν πιστοί στις αξίες που πρεσβεύει το κίνημα. Δεν άλλαξαν αυτοί κύριε Πρωθυπουργέ.

Δεν άλλαξε η Ζωή, ο Γλέζος, ο Λαφαζάνης, ο Στρατούλης, ο Λαπαβίτσας, ο Βαρουφάκης. Εσύ άλλαξες.

Από σύντροφος Αλέξης έγινες κύριος Πρωθυπουργός. Με αυλικούς που συμπεριφέρονται σαν το ΠΑΣΟΚ του 1980. Δεν θέλαμε ακόμη έναν Ανδρέα Παπανδρέου, μάλλον δεν το κατάλαβες.

Τουλάχιστον δεν θέλαμε αυτό όσοι πιστέψαμε σε εσένα πριν το ΣΥΡΙΖΑ γίνει μόδα.

Γνωρίζεις πολύ καλά ότι το μνημόνιο δεν πρόκειται να πετύχει, ξέρεις πολύ καλά ότι τα μέτρα είναι υφεσιακά. Το είπες και μόνος σου. Έκανες στροφή 180 μοιρών, υποτάχθηκες στα ξένα αφεντικά.

Ειλικρινά σου εύχομαι να καταφέρεις να γυρίσεις το παιχνίδι. Για το καλό όλων όσων ζουν σε αυτή τη χώρα. Δεν το πιστεύω, αλλά το εύχομαι.

Όπως και να έχει όμως σύντροφε, χάσαμε…

απο αναγνώστη της σελίδας